Alles over Woudrichem...
Afbeelding bij nieuwsitem 'Theaterhoppen 2019 Kleinkunst met een Kapitale K' Nieuw dit jaar was het poëtische intermezzo: Woerkum in dichtvorm.
04nov

Theaterhoppen 2019 Kleinkunst met een Kapitale K

WOUDRICHEM - Kleinkunst met een kapitale K. Theaterhoppen is een 'sterk merk'. Het huiskamerfestival deed voor de zesde keer haar gevestigde faam eer aan door de 275 gasten een gevarieerd - en sterk - programma aan te bieden: zaterdagmiddag, zaterdagavond, zondagmiddag.

Vanaf het 'alle ballen verzamelen' in Café 't Hoekse tot en met de nazit (voor wie dat wilde), was het charmante huiskamertheater geslaagd. In de tussentijd liepen vier gekleurde hoedjes van huiskamer naar huiskamer met in hun kielzog 25 kleinkunstliefhebbers. 'Hop je mee, hop je mee, hop je, hop je mee?' Met dit openingsliedeke, geschreven door Izak Boom en Mirjam van den Boogaard, is nu een traditie geboren: de Theaterhop-tour door de Vesting begon immers ook dit jaar met de schlager van Woerkumse bodem.

Vleuggellam
Wie zaterdagavond achter het groene hoedje aanliep, ontmoette allereerst in hoger sferen (trap op) ludiek muziektheater van Boomgaard en De Bruin. Toetsenist, muziekvirtuoos - en flight captain - Izak Boom, Mirjam van den Bogaard en Michel de Bruin speelden 'Vleugellam'. De laatsten begeleidden, gestoken in aandoenlijke rode uniformpjes, de bezoekers op hun vlucht met Menstru-Air. Bovenaan de trap werden de reizigers welkom geheten. Eenmaal gezeten werden de seatbelts gecheckt, de safety instructions doorgenomen en steeg de kist op. Van vliegangstbestrijding, turbulentie tot en met de Limburgse vliegtuigkapers, de gang zat er goed in. Het publiek deed volop mee en genoot van de woordgrappen en muzikale deunen. (Tekst loopt door onder de foto.)

Intermezzo
Nieuw dit jaar was het poëtische intermezzo: Woerkum in gedichten op de Hoogstraat, bij straatlicht, het Leugenbankske, het Jacobahuis en meer. Een spitsvondige, culturele vondst om het tijdvullende en ietwat nodeloze dwalen door de Vesting te ondervangen. Gids 'het groene hoedje' droeg voor met overgave...

YrroS!
Ook uit eigen streek was de bijdrage van Theatergroep YrroS! met Die van hiernaast. Naast Lida Hagenaars, speelden gastspelers Bart Brouwers en Kees Westein een luchtig toneelstuk met verrassende wendingen. Buurman Yvo - worstelend om zijn kinderen in bed stil te krijgen - blijkt bijzondere overredingskrachten te hebben, waar buurman Martin toch niet van terug heeft, met tegenzin maar braaf zijn melk opdrinkt, en buurvouw Els zich zorgen maakt omdat buurvrouw Linda wel vaak weg is. 'Ik had het er nog met Martin over...' 
Het publiek, dat er bovenop zat, was onder de indruk van het realistisch sterke spel. Een mevrouw adviseerde Martin: 'Drink je melk gewoon maar op hoor!' Het kwam uit haar hart. (Tekst loopt door onder de foto.)

Fusieprojectje
Een Mediterraans optreden kwam van de muzikale combinatie Fiabe en La Quete. ("Wij zoeken nog steeds een leuke naam voor dit fusieprojectje.") Het werd een professioneel gevulde fruitmand vol melancholische Mediterrane klanken: Frans, Spaans, Italiaans en Napoletaans. Van jazz en pop tot flamenco en folk. De 600 jaar oude kapel van het Jacoba Cultuurhuis versterkte die ambiance meer dan ... Maaike Rijnders (zang en zingende zaag) en Ingrid Vinkoert (zang en percussie) waren de leading ladies en werden naadloos ondersteund door de musici Erik Verhoef, Paul Vinkoert en Marcel Payens. Het virtuose vijftal bracht diverse onbekende nummers, die stuk voor stuk het luisteren meer dan waard bleken. Het muzikale feestje was te kort. (Tekst loopt door onder de foto.)

Saampies
De hekkesluiters van de zaterdagavond, Maya van As en Brigitte van Bakel, vormen sinds begin 2018 het cabaretduo Vlamousse. De eerste, Maya, is voor fervente Theaterhoppers geen onbekende. In 2016 verrastte zij haar Vestingpubliek met een geslaagde conference over een spreeuw in haar slaapkamer. De verwachtingen waren nu dus extra hoog.

Anno 2019 brachten zij het absurdistische Saampies. Een cabaretvoorstelling waar de dames zichzelf speelden en het nodige bespreekbaar probeerden te maken. Zoals het kleurtje van de half-Kaapverdiaanse, het 'dubbelbloedje', Brigitte. Vol energie kwam zo het koloniale verleden voorbij ('Slavernij') en de blanke suprematie. Heerlijk dramatisch en lekker uitvergroot. In hoog tempo werd toegewerkt aan het 'noodzakelijke bespreken' van de vrouwelijke tas en het mannelijke gereedschap. Met de spitsvondigheden en scherpte uit 2016 in gedachte, lag dit bespreekdeel iets teveel voor de hand en kwam het niet echt tot een (extatisch) hoogtepunt.

(Foto's AltenaNet)



Deel dit bericht met je vrienden!