Werken in Woudrichem

Al sinds jaren her was in Woudrichem de zoetwatervisserij (zalm, elft, fint) een belangrijke economische bedrijvigheid.
Niet alleen het wapen van Woudrichem, maar ook dat van het omringende Land van Altena draagt twee zalmen.

In 1875 werd de vooruitgang in "den toestand der behoeftige klasse toegeschreven aan den verbeterden vischvangst."

In de vijftiger jaren van de twintigste eeuw verdween deze broodwinning door vervuiling van de rivieren.

Voorts was er landbouw, tuinbouw  en melkveehouderij. In de landbouw op het omringende platteland werden voornamelijk aardappelen, suikerbieten haver en rogge verbouwd met als aanvulling vlas, gerst en peulvruchten.

In de veeteelt overheerste de melkveehouderij.

Woudrichem kende geen industriële nijverheid, maar alleen traditionele ambachten zoals sla-gerijen, bakkerijen, smederijen, timmerlieden, schilders, metselaars, klompenmakers man-denmakers. Dit waren vrijwel allemaal kleine bedrijfjes met hooguit één of twee knechten.

Na 1900 daalde het bevolkingsaantal. Er was niet genoeg meer te verdienen in de stad. Mensen trokken weg uit Woudrichem.

Woudrichem beschikt over een passantenstei-ger, een jachthaven en een passantenhaven.
In de oude haven vinden historische vaartuigen een ligplaats. Ook is hier een (buiten) visserij-museum gevestigd.
Het traditionele visserijmuseum is in de Kerk-straat.

Eens per drie jaar organiseert Stichting De Ou-de Vissershaven de bekende Visserijdagen.

Uit de visserij kwam de visconservenindustrie voort. Omstreeks 1920 startte de firma Wijnbelt & Co als zoetwatervishandel en eind jaren dertig van de twintisgste eeuw begon dit bedrijf de visconservenfabriek Wylax International B.V.
Tegenwoordig is dit een onderdeel van het Britse Linton Park plc.

Vanaf 1970 nam het toerisme en de watersport een toenemende plaats in. Woudrichem was als historische vestingstadje gerestaureerd.

In 1356 kreeg Woudrichem tolvrijheden en stadsrechten en wat later uitgebreide rechten op de riviervisserij. 
Daardoor ontwikkelde   Woudrichem zich tot een belangrijke handelsplaats met markt.

Ook werd in die tijd de stad met wallen en stadspoorten versterkt.

Tegen het einde van de middeleeuwen ging een deel van de economische positie verloren door de opkomst van Gorinchem.